Dlaczego warto wybrać Vilcacorę 250 g?
Autentyczne zdjęcie z naszej podróży do Peru, 2014 rok.
Vilcacora – koci pazur z Amazonii
Vilcacora (Uncaria tomentosa), znana też pod hiszpańską nazwą Uña de Gato ("koci pazur"), to drewnista liana rosnąca w peruwiańskiej dżungli, rozpoznawalna po zakrzywionych, pazurowatych kolcach na łodydze.
- Tradycyjne wzmocnienie odporności
Rdzenne ludy Amazonii sięgają po nią od pokoleń jako naturalne wsparcie organizmu. - Wsparcie prawidłowego krążenia
W tradycyjnym ziołolecznictwie kojarzona ze wsparciem zdrowego układu krążenia. - Wyjątkowy profil alkaloidów
Zawiera charakterystyczne dla tego gatunku alkaloidy oksindolowe. - Czysta, nieprzetworzona kora
Sucha kora wewnętrzna bez jakichkolwiek dodatków.
Co kryje się w korze Vilcacory?
Wewnętrzna warstwa kory to skarbnica pentacyklicznych alkaloidów oksindolowych – w tym pteropodyny, izopteropodyny i mitrafiliny – a do tego glikozydy kwasu chinowego, proantocyjanidyny, polifenole oraz fitosterole, takie jak beta-sitosterol.
Co mówi fitoterapia
- Roślina doczekała się obszernego przeglądu naukowego z 2025 roku, obejmującego ponad 50 zidentyfikowanych związków fitochemicznych (zob. Źródła poniżej).
- Badania laboratoryjne skupiają się m.in. na jej właściwościach przeciwutleniających i immunomodulujących – to obiecujący, ale wciąż rozwijający się obszar nauki.
- Skład chemiczny surowca zależy silnie od jego jakości i pochodzenia.
Od Keplingera po Genewę
Choć rdzenne ludy Amazonii znały Vilcacorę od tysięcy lat, zachodnia nauka zwróciła na nią uwagę dopiero w XX wieku. Austriacki badacz Klaus Keplinger w latach 70. i 80. systematycznie zbadał jej alkaloidy i opatentował kilka związanych z nimi metod ekstrakcji – jego praca otworzyła Vilcacorze drogę do europejskiej medycyny ziołowej. W 1994 roku Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zorganizowała w Genewie pierwszą międzynarodową konferencję poświęconą właśnie tej roślinie.
Dlaczego pochodzenie surowca ma znaczenie
Popularność Vilcacory miała też swoją ciemną stronę – pod koniec XX wieku doszło w peruwiańskich lasach deszczowych do jej nadmiernego zbioru, co wymusiło regulację eksportu i wprowadzenie bardziej zrównoważonych praktyk pozyskiwania. Z tego powodu do wielu produktów do dziś trafia zamiennik – pokrewna, słabiej przebadana Uncaria guianensis. Nasz produkt to zawsze wyłącznie Uncaria tomentosa.
Dawkowanie Vilcacory
1 łyżka (5–7 g) suszonej kory
1 szklanka odwaru 3× dziennie
Jedną łyżkę (5–7 g) suszonej kory zalej 1 litrem zimnej wody, doprowadź do wrzenia i gotuj na średnim ogniu przez 20 minut. Odwar przecedź i pij 1 szklankę 3 razy dziennie. Dzieci w wieku od 3 lat: 1/2 szklanki dziennie.
Jasnozłocisty kolor kory jest tradycyjnym wskaźnikiem jakości – świadczy o niższej zawartości garbników i wyższej zawartości alkaloidów.
Szczegółowy skład produktu
SKŁAD:
Vilcacora (Uncaria tomentosa) – wysuszona wewnętrzna część rośliny pnącej.
ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA: 250 g.
KRAJ POCHODZENIA: Peru.
Źródła i badania
- Uncaria tomentosa as a Promising Natural Source of Molecules with Multiple Activities: Review of Its Ethnomedicinal Uses, Phytochemistry and Pharmacology. International Journal of Molecular Sciences, 2025. PubMed
- Comprehensive Review of the Components in Cat's Claw (Uncaria tomentosa) and Their Antibacterial Activity. Bacteria, 2022. MDPI
- Anti-inflammatory and/or immunomodulatory activities of Uncaria tomentosa (cat's claw) extracts: A systematic review and meta-analysis of in vivo studies. Frontiers in Pharmacology, 2024. Frontiers
Przytoczone źródła stanowią ogólny naukowy i etnobotaniczny kontekst dotyczący rośliny Uncaria tomentosa. Cytacja nie oznacza, że potwierdzają one wszystkie stwierdzenia zawarte na tej stronie, ani że badaniom poddano bezpośrednio ten konkretny produkt.
Najczęściej zadawane pytania
Na jak długo starczy opakowanie 250 g?
Przy dawce 1 łyżki (5–7 g) suszonej kory dziennie opakowanie 250 g starcza na około 36–50 dni, w zależności od wybranej wielkości dawki.
Kim był Klaus Keplinger?
Austriacki badacz, który w latach 70. i 80. XX wieku jako pierwszy systematycznie zbadał alkaloidy Vilcacory i opatentował kilka związanych z nimi metod ekstrakcji – jego praca wprowadziła roślinę do europejskiej medycyny ziołowej.
Czy popularność Vilcacory zagraża amazońskim lasom?
Nadmierna popularność rośliny w XX wieku doprowadziła do jej nadmiernego zbioru w Peru, co wymusiło regulacje eksportu. Dlatego wybór wiarygodnego dostawcy i właściwego gatunku (Uncaria tomentosa, nie Uncaria guianensis) ma realne znaczenie.
Dlaczego nazywa się "koci pazur"?
Nazwa pochodzi od charakterystycznych, zakrzywionych kolców na pnączu, przypominających kształtem pazury kota – stąd też hiszpańska nazwa "Uña de Gato".
Komu nie zaleca się stosowania Vilcacory?
Zgodnie z etykietą produktu, stosowania nie zaleca się osobom z zaburzeniami krwiotworzenia, hemofilią, po przeszczepie narządów lub tkanek, osobom obecnie przechodzącym chemioterapię lub radioterapię, osobom z niskim ciśnieniem krwi oraz kobietom planującym ciążę.
OSTRZEŻENIE: Nie należy przekraczać zalecanej dawki dziennej. Produkt nie jest przeznaczony jako substytut zróżnicowanej diety. Nie zaleca się stosowania osobom z zaburzeniami krwiotworzenia, osobom z hemofilią, osobom po przeszczepie (organów i tkanek), osobom przechodzącym obecnie chemioterapię lub radioterapię, osobom z niskim ciśnieniem krwi oraz kobietom, które planują zajść w ciążę. Produkt nie jest przeznaczony dla dzieci do 3. roku życia, kobiet w ciąży oraz kobiet karmiących. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Składować w suchym i ciemnym miejscu, w temperaturze do 25°C, starannie zamknięte, w oryginalnym opakowaniu.
