Vilcacora – co to jest i skąd pochodzi?

Roślina ta należy do rodziny marzanowatych (Rubiaceae). Chociaż na świecie (m.in. w Azji i Afryce) zidentyfikowano około 60 gatunków roślin z rodziny czepoty, to właśnie ten specyficzny, peruwiański gatunek z dorzecza Amazonki jest obiektem największego zainteresowania współczesnych fitoterapeutów. Co ciekawe, Farmakopea Brytyjska dopuszcza również gatunek Uncaria gambir Roxb wywodzący się z Jawy i Borneo.

Najpopularniejszy rodzaj, Uncaria tomentosa, przyjmuje w naturze postać ogromnego, zdrewniałego pnącza, które wspina się po potężnych drzewach deszczowych, osiągając niejednokrotnie nawet do 30 metrów długości.

Charakteryzuje go czterokanciasta łodyga, z której wyrastają charakterystyczne, wygięte kolce (do 2 cm długości). Ich kształt uderzająco przypomina pazury dużego kota – stąd wzięła się popularna nazwa tej rośliny. Pnącze zdobią również owalno-podłużne liście z widocznym, żółtawym owłosieniem na spodniej stronie.

Koci pazur – związki czynne i skład chemiczny

Wieloletnie badania dotyczące właściwości korzenia i kory kociego pazura związane są przede wszystkim z wyizolowaniem z niego niespotykanych dotąd w takim stężeniu roślinnych składników chemicznych. Decydujący wpływ na aktywność farmakologiczną Vilcacory mają alkaloidy oksoindolowe (POA).

Właściwości lecznicze w tradycji amazońskich szamanów

Dla tradycyjnej medycyny południowoamerykańskiej Vilcacora to absolutna legenda. Od ponad 2000 lat tamtejsi uzdrowiciele (szamani) określają ją mianem „życiodajnej winorośli z Peru”. Indianie wierzyli, że roślina ta posiada zdolności naturalnego wspierania i wydłużania życia. Tradycyjnie wywary z kory stosowano w celu łagodzenia najcięższych dolegliwości plemiennych: od potężnego osłabienia odporności, przez bóle reumatoidalne, problemy skórne, aż po chroniczne zaburzenia i infekcje trawienne.

Działanie immunostymulujące i wsparcie dla odporności

We współczesnej fitoterapii konwencjonalnej największe nadzieje z kocim pazurem wiąże się ze względu na wspomniane alkaloidy (POA), które stymulują fagocytozę. Jest to proces, w którym specjalne komórki odpornościowe makrofagi dosłownie "pożerają" atakujące nasz organizm patogeny, wirusy i niepożądane pozostałości komórkowe.

Można zatem stwierdzić, że zioło to jest wręcz nieocenionym elementem wspierającym rekonwalescencję po trudnych okresach osłabienia i wycieńczenia układu odpornościowego.

Koci Pazur (Kora cięta) - 100g

Szukasz potężnego wsparcia prosto z głębi peruwiańskiej dżungli? Odkryj czystą, ręcznie selekcjonowaną korę Vilcacory, przygotowaną specjalnie do domowego zaparzania tradycyjnych wywarów.

ZOBACZ KORĘ VILCACORY (100G)

Czepota puszysta a łagodzenie stanów zapalnych i stres oksydacyjny

Dzięki niezwykle wysokiej koncentracji antyoksydantów i flawonoidów, koci pazur jest substancją czynnie blokującą wolne rodniki odpowiedzialne za tzw. stres oksydacyjny komórek. Działanie to przekłada się bezpośrednio na wsparcie organizmu w naturalnym wyciszaniu mikro-stanów zapalnych w tkankach.

Właściwość ta bywa powszechnie doceniana przez osoby poszukujące wsparcia dla mocno obciążonych stawów, chrząstek kości, a także ochrony naskórka (rany i naturalne zmiany dermatologiczne) przed przedwczesnym procesem starzenia tkankowego.

Naturalny adaptogen z dżungli

Koci pazur wykazuje również bardzo pożądane działanie adaptogenne. Regularne przyjmowanie andyjskich naparów wspomaga podniesienie odporności psychicznej oraz fizycznej organizmu na przewlekłe czynniki stresowe (w pracy czy podczas wymagających treningów). Co więcej, zawarte w roślinie związki rozkurczające mogą delikatnie wspierać wieczorne wyciszenie układu nerwowego, ułatwiając tym samym swobodne i głębokie zasypianie po ciężkim dniu.

Zastosowanie i dawkowanie – Jak parzyć koci pazur?

Koci pazur (zarówno jako gotowy suplement diety, jak i surowiec botaniczny) dostępny jest obecnie w wielu komfortowych formach: jako suszona kora cięta (idealna do długiego gotowania) oraz skoncentrowane ekstrakty i sproszkowane łyko zamknięte w nowoczesnych kapsułkach.

Jak stosować suplementy i kapsułki?

• Kapsułki ze sproszkowanym łykiem: Najwygodniejsza metoda do wdrożenia na co dzień. Zazwyczaj przyjmuje się od 1 do 2 kapsułek do trzech razy dziennie (najlepiej ok. 30 minut przed zjedzeniem posiłku), popijając je bardzo obficie szklanką wody.
• Kuracja wspomagająca i rekonwalescencja: Profilaktyczna kuracja wspierająca odporność organizmu (np. na jesień) powinna trwać nieprzerwanie od 1 do 3 miesięcy, po czym zaleca się zrobić kilka tygodni przerwy przed ewentualnym powtórzeniem cyklu.

Vilcacora MAX (Kora cięta) - 250g

Potrzebujesz intensywnej i długotrwałej kuracji wspierającej cały organizm? Duże, ekonomiczne opakowanie peruwiańskiej kory wystarczy Ci na wiele tygodni regularnego przygotowywania wzmacniających wywarów.

ZOBACZ DUŻĄ KORĘ VILCACORY (250G)

Vilcacora – przeciwwskazania i potencjalne skutki uboczne

Wilkakora jest bezpiecznym ziołem o znikomej toksyczności ogólnej dla głównych narządów. Niemniej jednak, potężne działanie stymulujące i modulujące układ odpornościowy wymaga zachowania ostrożności u pewnych specyficznych grup osób.

• Leki przeciwzakrzepowe i ciśnienie: Vilcacora może wpływać na delikatne obniżenie naturalnej krzepliwości krwi. Bezwzględnie nie zaleca się przyjmowania jej w połączeniu z silnymi lekami farmakologicznymi przeciwzakrzepowymi oraz w przypadku bardzo niskiego ciśnienia tętniczego.
• Choroby autoimmunologiczne i stany po transplantacjach: Ze względu na silną stymulację układu odpornościowego, napary te nie są z reguły polecane dla pacjentów z ciężkimi chorobami z autoagresji, a także bezwzględnie odradza się je u osób tuż po przeprowadzonym przeszczepie szpiku lub narządów wewnętrznych (kiedy to odporność musi być farmakologicznie celowo tłumiona).
• Ciąża i laktacja: Roślina z dżungli silnie wpływa na układ krwionośny oraz ukrwienie macicy, w związku z czym jest całkowicie odradzana kobietom spodziewającym się dziecka.

Podczas zażywania jednorazowo zbyt wysokich dawek wywaru z kory (powyżej 3-4 g ziela na raz), ze względu na bardzo wysoką zawartość uwalnianych garbników, mogą sporadycznie wystąpić łagodne, przejściowe biegunki lub wzdęcia żołądkowe. W takim przypadku wystarczy na kilka dni zmniejszyć dzienną porcję suszu.