Pochodzenie jednej z najstarszych roślin leczniczych

Mięta jest rośliną wieloletnią z rodziny wargowych (jasnotowatych), do której należą też takie drogocenne zioła jak melisa, szałwia, bazylia czy rozmaryn. Tym, co bezbłędnie wyróżnia ją na tle innych ziół, jest charakterystyczny, przenikliwy zapach, którego nie sposób pomylić z żadnym innym surowcem.

Mięta była uprawiana początkowo w starożytnym Egipcie, na półwyspie Apenińskim i Bałkańskim, jak również na obszarach dzisiejszej Turcji i Izraela. Jak podaje prof. Stanisław Kohlmünzer w kultowym podręczniku „Farmakognozja”, spośród 20 roślin leczniczych uprawianych w Polsce, to właśnie mięta nieprzerwanie zajmuje pierwsze miejsce.

Można ją poznać po specyficznym zapachu oraz eliptycznych liściach, ułożonych naprzeciwlegle i pokrytych drobnymi włoskami. Z reguły liście są lekko karbowane. Kwitnie latem, wypuszczając fioletowe lub różowawe, drobne kwiatki.

Jak uprawiać miętę i najpopularniejsze jej rodzaje

Nasiona mięty sadzimy na przełomie marca i kwietnia (lub w sierpniu). Możemy uprawiać ją w ogrodzie, a także z powodzeniem w domowych doniczkach na parapecie. Mięta najlepiej czuje się na wilgotnym, częściowo zacienionym stanowisku o pH gleby 6.0-7.0. Należy ją chronić przed mrozem.

Warto pamiętać o regularnym przycinaniu jej liści. Zioło to rośnie na tyle agresywnie, że warto raz na jakiś czas przesadzać je, aby korzenie nie zgniły z braku miejsca w pojemniku.

Przegląd gatunków z rodziny jasnotowatych

Wyróżnia się nawet do 40 botanicznych odpowiedników tej rośliny. Poniższa tabela przedstawia gatunki, z którymi najczęściej spotkasz się w fitoterapii i domowym zastosowaniu:

Muña Muña – Andyjska siostra mięty (Superfood z Peru)

Mówiąc o mięcie, nie sposób nie wspomnieć o jej fascynującej, wysokogórskiej krewnej pochodzącej prosto z serca Ameryki Południowej. Mowa o Muña Muña (łac. Minthostachys mollis) – roślinie potocznie nazywanej "miętą andyjską". Należy ona do tej samej rodziny jasnotowatych, co nasza rodzima mięta pieprzowa.

Muña Muña porasta surowe zbocza peruwiańskich Andów. Charakteryzuje się orzeźwiającym, silnie miętowo-cytrynowym zapachem. Przez rdzennych mieszkańców Inków była, i do dziś jest, uważana za niezastąpione wsparcie dla dróg oddechowych i układu pokarmowego, szczególnie po spożyciu ciężkostrawnych, andyjskich potraw.

Muña Muña (Andyjska Mięta) - 100g

Szukasz egzotycznej alternatywy dla zwykłej mięty pieprzowej? Odkryj czyste, suszone zioło Muña Muña prosto z Peru. Idealne do naparów wspomagających prawidłowe trawienie i naturalne uwalnianie dróg oddechowych.

ZOBACZ ANDYJSKĄ MIĘTĘ (MUÑA)

Mięta – właściwości lecznicze i skład

Mięta jest jednym z najstarszych surowców w medycynie ludowej. Niezwykłe jej działanie cenił rzymski historyk Pliniusz, a jego uczniowie nosili na głowach wianki z ziela, wierząc, że świeży zapach pobudza pracę mózgu i koncentrację.

Współczesna fitoterapia doskonale wie, co kryje się w liściach tej byliny. Jej niesamowity potencjał wynika z bogatego i złożonego składu chemicznego, który zawiera m.in.:

• Olejki eteryczne (głównie olejek miętowy bogaty w mentol i menton);
• Flawonoidy i garbniki (w tym cenną rutynę i apigeninę wspomagające wyciszanie stanów zapalnych);
• Karoten, betainę i naturalne fitosterole;
• Kwasy organiczne oraz minerały (miedź, magnez, potas, cynk).

Działanie prozdrowotne mięty i zastosowanie praktyczne

Głównym zadaniem naparów z mięty jest tradycyjne wsparcie pracy układu pokarmowego, stymulacja procesów trawiennych oraz pomoc w łagodzeniu napięć na tle nerwowym.

1. Działanie na żołądek, wątrobę i Zespół Jelita Drażliwego (IBS)

Najważniejszą zaletą mięty jest jej wpływ na trawienie. Zioło działa rozkurczająco na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego. Ciepły napar z mięty jest doskonałym rozwiązaniem uśmierzającym objawy wzdęć, niestrawności oraz uczucia ciężkości po zbyt obfitym posiłku. Tradycyjnie zaleca się go również w celu ogólnego wsparcia pracy wątroby oraz dróg żółciowych.

Wielu pacjentów borykających się z zaburzeniami motoryki jelit szuka w ziołolecznictwie wsparcia. Badania sugerują, że olejek z mięty pieprzowej może korzystnie wpływać na łagodzenie dyskomfortu charakterystycznego dla zespołu jelita drażliwego (IBS), przyczyniając się do uwalniania uwięzionych gazów.

2. Wpływ na wydolność sportowców

Naukowcy przyglądają się olejkom miętowym pod kątem stymulacji układu oddechowego. Jak sugerują badania, doustne przyjmowanie zjonizowanej wody z olejkiem miętowym może wspierać rozluźnienie oskrzeli. W testach zauważono potencjalny wpływ na polepszenie wyników spirometrycznych i zmniejszenie odczuwanego poziomu zmęczenia podczas intensywnego wysiłku u biegaczy.

Bezpieczeństwo: Mięta w ciąży, karmienie i przeciwwskazania

Chociaż mięta ma zbawienny wpływ na samopoczucie, istnieje kilka wytycznych dotyczących bezpieczeństwa jej stosowania w specyficznych grupach podwyższonego ryzyka.

• Zgaga i Refluks (GERD): Mentol wykazuje działanie rozluźniające dolny zwieracz przełyku. U osób z zaawansowaną chorobą refluksową, mięta może niestety nasilać nieprzyjemne pieczenie i zgagę.
• Dzieci poniżej 4. roku życia: Uwaga! Silny olejek eteryczny z mięty pieprzowej ma u niemowląt działanie drażniące. Może on w skrajnych przypadkach spowodować niebezpieczny skurcz krtani. Nie zaleca się podawania miętowych herbat małym dzieciom.

Mięta w ciąży i podczas laktacji

Przyszłe mamy często zmagają się z uporczywymi mdłościami i gazami. Kobiety w ciąży z reguły mogą bezpiecznie sięgać po łagodne herbatki z mięty, po uprzedniej konsultacji z lekarzem. Sytuacja zmienia się jednak po porodzie. Kobiety karmiące piersią powinny unikać mięty. Zioło to może w naturalny sposób hamować i zmniejszać laktację. Ponadto alergeny eteryczne przenikające do pokarmu mogą wywołać podrażnienia u noworodka.

Jak zrobić domowy syrop z mięty? (Przepis)

Na koniec dzielimy się pysznym, domowym przepisem na letni syrop z liści mięty. Orzeźwia on w upalne dni, doskonale smakuje z wodą mineralną, a zimą stanowi smaczne i rozgrzewające wsparcie dla gardła w okresie przeziębień.

Składniki: Ok. 30 gałązek świeżej mięty, 2 litry czystej wody, 2 szklanki cukru, sok wyciśnięty z 1 cytryny.

Przygotowanie: Zagotuj wodę, dodaj do niej cukier oraz sok z cytryny i wymieszaj do rozpuszczenia. Do gorącego syropu wrzuć opłukane gałązki mięty. Przykryj garnek i odstaw do maceracji na równe 24 godziny. Następnie wyciągnij liście, przecedź powstały płyn i ponownie go zagotuj. Gorący syrop przelej do wyparzonych słoików.